woensdag, mei 25, 2005

Zavelhof

Stel je voor, je gaat terug in de tijd en je betreedt één van die saloons waar alle duistere figuren van het dorp vertoeven. Dat is het gevoel dat je krijgt als je het Zavelhof binnentreedt. Dit café kan beter de naam ' schandcafé ' of ' knollentaverne ' krijgen.

Je gaat binnen en onmiddelijk stoot je je voeten aan de verdomde kauwgomballenmachines (waar je een munt kan insteken om er dan een rommeltje uit te halen). Je bemerkt ook de talloze gokmachines.
Je ogen beginnen te prikken van de enorme rookpluim die zich in onze 'taverne' bevindt. Moddervette dames in voddige jurken zwieren er de bordjes waarop ' niet roken' staat van tafel en beginnen lustig te paffen.
Ook de service is van minieme kwaliteit. De serveersters, die meer weghebben van ontslagen en al lang niet meer bevredigde straatmadeliefjes, dienen ranzige dranken op in kleding die twee jaar geleden al uit de mode was. Ook het terugvinden van wisselgeld in hun zakken blijkt een probleem.
Eén van de serveersters, die achter de toog stond, heeft mij ooit eens iets gelapt. Ze zat een schruftige Jack Russell te aaien, waarna ze vol genoegen een stukje citroen in mijn drankje smeet. Lekker.
Ik zou bij deze de eventueel lezende voedselinspectie willen vragen eens langs te gaan.

Door de bestofte ramen kan je een manège herkennen. Domme kinderen rijden er op knollen met huidaandoeningen. Alles zit zo onder het stof, dat je je eigen kind niet kunt onderscheiden van achter het glas in de cafetaria.

Ook de stallen liggen er erbarmelijk bij. Stallen waar paarden op een bedje van stro en stront met hun rug tegen het plafond aanleunen. Ook in de middengang tussen de stallen is het opletten geblazen voor loslopende kinderen en paardenvijgen. De stallen zijn zo slecht, dat de paarden op eigen houtje de manège zouden kunnen verlaten om daarna heel de Zandberg onder te kakken.
Wanneer je dan toch erin bent geslaagd in een drol te trappen, neem gerust het tafelkleedje uit de cafetaria, niemand zal iets merken.

Iets wat ik in mijn jeugdjaren op de (niet elektische!) typmachine van mijn moe typte. Let niet op de woordenschat.